Changes

In een half jaar tijd ben ik aardig veranderd.
Ik merk dat ik minder verlegen ben, minder gesloten en ik geniet wat meer. Het onschuldige is weg en ik heb dingen ervaren... Ja, ik ben aan het puberen, haha.
Maar dat wat ik in die tijd had opgebouwd nam iemand allemaal weer weg. Bij hem voelde ik me zo stom, klein en verlegen. Precies zoals ik me eerst ook voelde, maar hij mij mee had geholpen dat te verbergen. Ik weet niet precies wat het was, maar het voelde wel vertrouwd. Alles wat ik had meegemaakt vergat ik even en het enige waar ik aan kon denken was hoe het eerst was. In de tijd dat ik samen was met hem... En toen voelde ik me gelukkig.
Maar er is nog altijd de realiteit: de persoon die ik nu ben. De persoon die weet dat het niet meer zoals eerst kan worden. Daar is het te laat voor. Er is te veel gebeurt en anders zouden oude problemen weer mee gaan spelen. En ik wil niet weer in een illusie leven, door te denken dat het allemaal ooit wel eens goed komt. Wat tijd allemaal wel niet met je doet.
Iedereen veranderd in deze periode van het leven. En dat gebeurt ook vast met een reden. Je gaat dingen ontdekken, je ontwikkeld je gedrag, je mening... jezelf. Je gaat je dingen realiseren. Je gaat bepalen welke waarden belangrijk zijn in jouw leven. Langzaam vult je hart zich met de ware jij.
Ik weet nog steeds niet wie ik ben en dat zal ik voorlopig ook nog niet weten, maar er is iets wat ik wel weet: dat jij nog steeds een hele speciale plek hebt in mijn hart.